من زاده زمستانم
صدای سکوت نمناک رود خانه
تن یخ بسته سکوت را ملامت می کرد
و صدای برف های نا باریده
قصه زمستان را،غریب حکایت می کرد
درختان به یاد بوسه شهوت زده ی
برف ،عریان به انتظار بودند
و زمین ترانه یلدا از سر گذرانده
به انتظار تازگی زمستان می ماند
دی نماز گمشده برف می خواند
و در امپراطوری زمستان
انتظار جریان دارد
و شاهزادگان سپید زمستان
به سوی انتظار فرود می آیند
و من زاده زمستانم
زاده فرمان روای فصل ها
زاده سپیدی شاهزادگان زمستانم
زاده حکایت غریب قصه زمستانم
صدای شیون ذوب برف های باریده
از وداعی هلاکت بار حکایت می کند
سربازن سپند مغرور
به بدرقه امپراطور فصل ها می رود
آه که چه وداعی چه وداعی
درختان عریان
چارقد شکوفه بر سر از هجرت زمستان
سبز گریه می کنند
شاهزادگان کوهستان نشین زمستان
اشک رود هاشان جاری
به طبیعت گسسنده بهار
خروشان گلایه می کنند
و زمستان با غرور با انقلاب طبیعت
در فاصله میان
تبعید و اجبار و عادت
به ماورای قاب من می رود
و من زاده زمستانم
زاده حکایت غریب قصه زمستانم
زاده فرمان روای فصل ها .........
فراز انصاری (سروش هدایت راد)
_/2/87
پ.ن:به زودی در خصوص پرسه ای که تمها با خیال او در زیر این بر داشتم خواهم نوشت
| فراز انصاری(سروش هدایت راد) |
